Een borrel met Barry : roman

+1
Een borrel met Barry : roman
×
Een borrel met Barry : roman Een borrel met Barry : roman

Een borrel met Barry : roman

Genre:
Een aspirant auteur heeft een relatieprobleem met zijn echtgenote, terwijl hijzelf ook nog met een "writers block" en een alcoholprobleem zit.
Onderwerp
Huwelijk
Titel
Een borrel met Barry : roman
Auteur
Christophe Vekeman
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Arbeiderspers, © 2005
221 p.
ISBN
90-295-6260-9 (paperback) 9789029562607 (paperback)

Andere formaten:

Besprekingen

Schrijven is biechten

Een goede raad voor wie me wil complimenteren met mijn nieuwe roman: zeg dat je hem in één ruk hebt uitgelezen. Het betekent dat je plezier hebt gehad, dat mijn verhaal onderhoudend is, dat ik je heb geëntertaind.' Christophe Vekeman heeft niet mis te verstane ambities met Een borrel met Barry, zijn vierde boek. Na Wees maar niet bang, een bundel waarin de grimmigheid als klamme mist door de vijf vertellingen heen sluimert, bulkt ook dit nieuwe verhaal niet van weldadig optimisme. Een depressieve wannabe-schrijver, een hopeloos slecht huwelijk, een geile schoonbroer en een knappe avondschoolstudente: ziehier de ingrediënten van Vekemans dikste pageturner tot nu toe.
'Goed begonnen is half gewonnen. Voor mijn part geldt dat ook in de kunst. Over een knap kunstwerk moet ik niet lang nadenken, dat vind ik meteen goed. Zoiets gebeurt nochtans zelden. Neem nu sommige films van Fassbinder. Ik kijk er met groot genoegen op terug, kan ze je zelfs aanraden, ik kan Fassbinder een geweldige regisseur noemen en dat nog menen ook. Maar tegelijk betrap ik me erop dat ik niet de hele dag loop te jodelen van plezier als er die avond nog eens een Fassbinder op de televisie komt. Achteraf is de herinnering aan zijn films fantastisch, maar het is vaak toch een opgave om ze uit te kijken. Toegegeven, dat is gemakzucht van mijn kant. Ik ga ook uit van de gemakzucht van de lezer. Ik kan niet anders: ik moet het publiek nog voor me winnen. Wie vijfentwintig jaar na Fassbinders dood naar zijn films kijkt, legt een grote bereidwilligheid aan de dag omdat je weet dat de man op zijn 37ste gestorven is, elk jaar vier films draaide en er dagelijks acht gram cocaïne doorjoeg…Lees verder

Het is wat het is

In zijn laatste boek ,,Een borrel met Barry'' voert schrijver Christophe Vekeman (33) een zeer trieste man op. De man wil wel, maar kan niet en is uiteindelijk blij met de dood. Heeft het leven meer dan dat in petto?

De verloren zoon

Uw wil geschiede

(Matheus 6,10)

Eigenlijk houdt dit bijbelvers een wens in, maar voor mij gaat het meer om de vaststelling. Gods wil geschiedt. Je kunt dat God noemen, maar ook het lot, of de wereldwil, zoals de filosoof Schopenhauer dat doet. Je hebt weinig vat op al wat gebeurt. In die zin betekent het vers van Matheus ongeveer hetzelfde als de befaamde zin van John Lennon: Life is what happens to you when you're busy making other plans'. Bob Dylan zingt dan weer: there ain't no sense in trying' .

Denk niet dat ik een absolute fatalist ben, maar als ik naar mijn verleden kijk, dan lijkt het alsof ik niets in de hand heb gehad. Kijk, ik ben bijvoorbeeld geboren op dertig december, drie weken te vroeg. Ik had van een ander jaar moeten zijn, had in een andere klas met andere klasgenoten kunnen terechtkomen. Zo lijkt mijn leven een aaneenschakeling van toevalligheden. Schopenhauer zegt dat de menselijke wil vrij is, maar dat je niet kunt bepal…Lees verder

Op water en droog brood

Christophe Vekeman is terug, na drie jaar afwezigheid. Een borrel met Barry is een dwarse, leerzame tragikomedie, met als boodschap: verwacht niet te veel van het leven. Verwacht wél veel van deze roman.

Proza

Tragedie en komedie zijn evenwaardig

Het is een van die dagen voor Sebastiaan Krops. Zijn vrouw Martha heeft hem al verrot gescholden omdat hij in één nacht een halve fles whisky heeft opgedronken, terwijl ze niet doorheeft dat de fles helemaal leeg is en nu voor de helft met leidingwater is gevuld. Als Martha's zus op bezoek komt met haar nieuwe vriend Barry wil die uitgerekend whisky drinken. Probleem!

Sebastiaan overweegt even een hartaanval te simuleren, maar hij bedenkt zich, neemt Barry apart en biecht de ware toedracht op. Deze gedeelde leugen van ,,een achterlijke vetlap en een alcoholistische kleuter'' zet de intrige op de rails.

Vekeman is niet een van die romanciers die zo graag mooie zinnen schrijven dat ze de plot over het hoofd zien. Van het ene moment op het andere schiet het verhaal uit de startblokken, grijpt de lezer bij de lurven en laat hem niet los tot de verbijsterende finale. Barry vraagt Sebastiaan al snel om een wederdienst: hi…Lees verder

De grenzen van de zinloosheid

(tijd) - Het nieuwste boek van Christophe Vekeman schetst andermaal een wereld die wordt geregeerd door leegte en zinloosheid en die wordt bewoond door personages die eindeloos aarzelen tussen hoogmoed en schuldgevoel, tussen levensdrang en escapisme en die 'jarenlang verdwalen' in de 'doodlopende steeg' van een kleurloos bestaan.

'Een borrel met Barry' is het verhaal van Sebastiaan Krops, een alcoholicus die tussen zijn 'duizelingen' door vaststelt dat zijn huwelijk met Martha gestaag afbrokkelt. Hij streeft er vooral naar 'op te lossen' en in het niets te verdwijnen. De komst van Barry, de nieuwe vriend van Martha's zus en de tegenpool van de protagonist, doorbreekt de lethargie waarin de echtelieden zich bevinden. Zijn intrede brengt het proces van verval in een stroomversnelling. Toch blijken ook de dramatische ontwikkelingen na de eerste 'borrel met Barry', waarin overspelige relaties en de absurde dood van een van de hoofdpersonages de hoofdrol opeisen, de romanwereld nauwelij…Lees verder

Hele halve fles whisky

De nieuwe schelmenroman van Christophe Vekeman: borrelpraat met dubbele bodem.

'Een huwelijk spannend als een snede droog brood.' Daar rust natuurlijk geen zegen op. Christophe Vekeman toont in Een borrel met Barry hoe droog brood en water wonderwel bij elkaar passen en zelfs vaart kunnen brengen in een stukgelopen relatie. Zeker wanneer dat water door het hoofdpersonage Sebastiaan aan zijn echtgenote Martha als whisky wordt verkocht. Van dat ene leugentje om bestwil komt het andere. Voor de lezer het beseft, loopt het hele verhaal deftig uit de hand en weten Sebastiaan en Martha niet langer wat er met hen gebeurt, zo spannend, al te spannend gaat het er plots toe.

Als Sebastiaan in het begin van Vekemans roman wordt opgevoerd, is hij een gefaalde schrijver en alcoholicus die tevergeefs aan een treffende openingszin zwoegt. Hij geeft er zelfs les over aan een heuse schrijversschool. Maar niets is wat het lijkt in Vekemans comedy of errors . Op het moment dat alle leerlingen uit de schrijverscursus weglopen, heeft Sebas…Lees verder

In Een borrel met Barry introduceert Christophe Vekeman Sebastiaan Krops, een fascinerende antiheld die de dramatische momenten die het leven voor hem in petto heeft, lankmoedig lijkt te ondergaan. Of ze gewoon niet opmerkt. Van zijn trieste huwelijks- en levenscrises maakt Vekeman een tragische komedie (of komische tragedie) vol verrassende en zelfs dodelijke plotwendingen. Een pretentieloos, knap, beheerst en uiterst vermakelijk/mistroostig boek.

Protagonist Krops is een would-be schrijver met een drankprobleem: "Zoals veel mensen altijd wel een boek aan het lezen zijn, maar het lang niet dagelijks aanraken, zo schreef Krops aan zijn roman: als hij er zin in had, als hij de tijd vond. Als zijn kater het hem toestond. Als hij niet te dronken was." Zijn huwelijk met Martha zit net als het romanproject behoorlijk in het slop: "En zie ons hier nu zitten, gevangen in een huwelijk, zo spannend als een snede droog brood. Ik neem nog een borrel, het kan me niet schelen." Krops…Lees verder
Na twee eerdere romans en een verhalenbundel levert een van de meest veelbelovende jongere Vlaamse auteurs (1972) nu een roman af die geslaagd genoemd kan worden. Niet dat er geen zwakkere stukken in voorkomen, maar toch…Would-be auteur Sebastiaan Krops heeft een relatieprobleem met zijn echtgenote, terwijl hijzelf met een "writers block" en een alcoholprobleem zit. De verwikkelingen zijn enigszins gezocht komisch en verwarrend door de naïviteit bij de protagonist (hier zit nog net een zwakte in de opbouw van het plot: op de flaptekst wordt dit als "een van de droevigste komedies" aangeduid). Toch is het dus een geslaagde roman te noemen - in een vlotte schrijfstijl en door een goede opbouw van het verhaal weet de auteur de lezer te boeien. De afloop van het verhaal is een soort van verrassing en voldoet niet helemaal aan de opgebouwde spanning. Vrij kleine druk.

Over Christophe Vekeman

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Ef228

Christophe Vekeman (Temse, 30 december 1972) is een Belgische schrijver, dichter en performer. Tot nog toe publiceerde hij verscheidene romans, een verhalenbundel, een essaybundel, een novelle, een biografie, een literaire musical en twee gedichtenbundels. Zijn werk verschijnt bij uitgeverij Arbeiderspers.

Biografie

Vekeman studeerde psychologie aan de Universiteit Gent. Hij debuteerde in 1999 met Alle mussen zullen sterven, en in 2001 verscheen Vekemans eerste column in de Vlaamse krant De Morgen. De krant brengt sindsdien regelmatig zijn bijdragen, en het merendeel van de stukken opgenomen in zijn werk Leven is werk verscheen eerder in De Morgen.

Samen met Herman Brusselmans verzorgde hij in de jaren 2011 tot 2013 een autorubriek in het weekendmagazine van De Morgen. Sinds september 2013 bespreekt Vekeman wekelijks een boek in het programma Pompidou op de Vlaamse radiozender Klara

Lees verder op Wikipedia