Boek
Nederlands
Titel
Toos
Auteur
Herman Brusselmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2008
269 p.
ISBN
9789044611724 (paperback)

Besprekingen

Herman Brusselmans dribbelt van doel naar doel in het slotdeel van zijn Muggepuuttrilogie

'Ik schrijf alleen overbodige boeken', zegt Herman Brusselmans bij monde van zijn hoofdpersonage Muggepuut in zijn gelijknamige, in 2007 gepubliceerde roman. Inmiddels verscheen ook De perfecte koppijn en nu is er Toos, het derde en laatste deel van de Muggepuuttrilogie.

Een overbodig boekdeel? Ja, maar net zoals men van een genietbare exhibitievoetbalwedstrijd zou zeggen dat ze overbodig is. Ondertussen hebben de fans toch maar een fijne namiddag gehad en hier en daar een schijnbeweging bijgeleerd.

In Toos, dat werd geschreven in minder dan twee maanden tijd en exact even dik is als zijn twee voorgangers, kampt bestsellerauteur Danny Muggepuut opnieuw met een probleem dat hem het schrijven verhindert. Ditmaal is dat een writer's block. Vermits hij in zijn nieuwe roman een verhaal over de liefde wil vertellen, zoekt Muggepuut een muze, een minnares om het zes maanden mee uit te houden en genoeg verhaalstof te bieden voor een goedverkopend boek. Wat volgt is een klassiek opgebouwde queeste met een prins, drie steeds lieftalliger prinsessen en uiteindelijk een schat van één miljoen euro, een aardigheidje waarmee elk deel van de Muggepuuttrilogie eindigt.

Spervuur van dialogen

Danny Muggepuut en diens tics, automatismen en onhebbelij…Lees verder

Rijk en eenzaam

Goed zes maanden na De perfecte koppijn is Brusselmans terug met meer belevenissen van Danny Muggepuut. Toos is een herhalingsoefening, maar wel een die op de lachspieren werkt.

'Vele lezers zullen ongetwijfeld uitgekeken hebben naar nieuwe avonturen van Danny Muggepuut', beweert de uitgever in de blurb op de cover. Zo heel lang heeft dat uitkijken niet geduurd: het tweede deel van de Muggepuut-trilogie, De perfecte koppijn , verscheen in september 2007. Dat hoge productieritme staat Brusselmans toe actuele grappen te maken: een personage uit Toos woont bijvoorbeeld in de Alizée Poulicekstraat.
Voor de kijkers die nu pas inpikken: Danny Muggepuut is een succesvol schrijver. Hij is racistisch en homofoob - over zijn vrouwbeeld gaan we het vandaag niet hebben - en hij woont in een loft in Gent. Danny zit vaak op café, als hij tenminste niet thuis is, waar hij staande worsten nuttigt. Danny slaagt erin om met elk boek één miljoen euro rijker te worden, zonder er een vinger voor uit te steken. In De perfecte koppijn was hij op zoek naar een band om de presentatie van zijn nieuwe boek op te luisteren en maakte hij zich druk over zijn minivoetbalteam Rea…Lees verder

Deze roman van Herman Brusselmans opent sterk: 'Danny Muggepuut zat te denken aan een weidse vlakte waarop een drietal veulens stoeide terwijl hun moeder, een forse merrie genaamd Bles, een potje stond te schijten.' In deze roman is de oude Brusselmans (1957) terug: volop belangstelling voor de stoelgang van dier en mens, voor notypol (tegen pukkels), voor lange opsommingen van namen, voor diverse aspecten van het seksuele leven en voor taalspelletjes. De vorm van de roman is die van het gesprek, met een ander of met zichzelf. In de monoloog is uiteraard de beroemde schrijver Danny Muggepuut aan het woord, die bij zijn loop door het leven (en door Gent) veel bijzonders tegenkomt en daar bevlogen over vertelt. Zo zijn er 25 heerlijke pagina's over Muggepuuts ontmoeting met het zaalvoetbalteam FC Tokketokketok. Soms slaat de schrijver de spijker op de kop: 'Het bloed van de werkelijkheid gutste niet door de aderen van dit proza.' (pag. 126). Maar voor de liefhebbers van vrolijk geouweho…Lees verder

Over Herman Brusselmans

Herman Frans Martha Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Belgisch schrijver, dichter en columnist.

Biografie

Brusselmans werd geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

Schrijverschap

In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhale…Lees verder op Wikipedia